مطالعة رابطه بین میزان به‌کارگیری معیارهای تدریس اثربخش توسط استادان با روحیة علمی دانشجویان

چکیده

هدف اصلی پژوهش حاضر، تعیین رابطه بین میزان کاربست معیارهای تدریس اثربخش توسط استادان دانشگاه با روحیة علمی دانشجویان بود. جامعة آماری پژوهش شامل کلیة دانشجویان دانشگاه مازندران در سال تحصیلی ۹۳-۱۳۹۲ بوده است که از طریق نمونه‌گیری طبقه‌ای، ۳۷۵ نفر به‌عنوان نمونة آماری انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل دو پرسشنامة محقق ساخته تدریس اثربخش و روحیه علمی بود. هر دو پرسشنامة مزبور حاوی ۳۰ پژوهش پنج گزینه‌ای مطابق با مقیاس ۵ درجه‌ای لیکرت بوده‌اند. روایی پرسشنامه‌ها از طریق بررسی و تأیید ده نفر از استادان رشته علوم تربیتی حاصل شد و پایایی نیز به‌واسطة بازآزمایی روی ۳۰ نفر از نمونة انتخابی جامعة اصلی بررسی شد که برای پرسشنامة تدریس اثربخش همبستگی بسیار بالا (r=0/85) و برای پرسشنامة روحیه علمی نیز همبستگی نسبتاً بالایی (r=0/77) به دست آمد. اهم نتایج پژوهش حاکی از آن بود که عملکرد استادان دانشگاه مازندران در به‌کارگیری معیارهای تدریس اثربخش در معیار «برخورداری از ویژگی‌های شخصیتی» در حد “مطلوب” و در پنج معیار دیگر در حد “نسبتاً مطلوب” است. سطح روحیه علمی دانشجویان نیز در هیچ‌یک از حیطه‌های مورد بررسی، در حد “مطلوب” نیست. همچنین یافته‌ها نشان دادند که بین عملکرد استادان در کاربست معیارهای تدریس اثربخش و سطح روحیة علمی دانشجویان، رابطه معناداری وجود دارد (۰۵/۰P

کلیدواژه‌ها: استادان دانشگاه؛ تدریس اثربخش؛ دانشجویان؛ روحیه علمی

نویسندگان:

حسن اسلامیان: دانشجوی دکترای تخصصی برنامه درسی، دانشگاه اصفهان

زهرا اسلامیان: عضو هیئت‌علمی دانشگاه فردوسی مشهد

 مرتضی کرمی: دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه درسی، دانشگاه فردوسی مشهد

فصلنامه پژوهش در برنامه ریزی درسی – دوره ۲، شماره ۲۹ – شماره پیاپی ۵۶، بهار ۱۳۹۷٫

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.   

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *