اثر تسهیلات قرض الحسنه بر توزیع درآمد در ایران

چکیده:  

در نظام مالی اسلامی عقد قرض­ الحسنه به عنوان یکی از ابزارهای مؤثر بر کاهش نابرابری درآمد معرفی می شود، به گونه ای که با برقراری جریان پول از طبقات ثروتمند به سمت طبقات کم­درآمد نقش بسزایی را در عدم تمرکز ثروت بین ثروتمندان و بهبود درآمد بین نیازمند ایفا می­ کند. هدف از این مقاله بررسی رابطه کوتاه­ مدت و بلندمدت بین تسهیلات قرض ­الحسنه به عنوان متغیر توضیحی و توزیع ­درآمد به عنوان متغیر وابسته است که با استفاده از داده­ های سری زمانی بین سال­های ۱۳۹۱-۱۳۶۳و روش مدل خودهمبسته با وقفه ­های توزیعی(ARDL) مبتنی بر فرضیه کوزنتس مورد بررسی قرار می­ گیرد. در این مدل از متغیر سهم درآمدی دهکی به عنوان شاخص توزیع ­درآمد استفاده گردیده است، نتایج با رد فرضیه کوزنتس به طور کلی نشان­ دهنده اثر معنا­دار تسهیلات قرض­الحسنه بر بهبود توزیع درآمد است، به­ طوری که یک واحد افزایش در تسهیلات قرض ­الحسنه منجربه ۰/۱۵۹۴E-3 واحد بهبود توزیع ­درآمد در جامعه می­شود و ضریب تصحیح خطا با مقدار­ ۰/۹۶   نیز نشان می­دهد که در هر دوره ۹۶­درصد شوک وارده در کوتاه ­مدت به­ سمت مقادیر بلندمدت تعدیل می ­یابد، در این مطالعه ضمن تأکید بر احیاء سنت الهی قرض ­الحسنه پیشنهاد می­ گردد: با اجرائ سیاست ­های تشویقی مناسب و بیان آثار معنوی و پاداش اخروی این عمل حسنه، انگیزه ی افراد را در سپرده گذاری این نوع از حساب ها بیش از گذشته افزایش داد و با کاهش نرخ ذخایر قانونی سپرده ­های قرض ­الحسنه و نظارت دقیق در واگذاری تسهیلات به اقشار نیازمند، در جهت بهبود توزیع ­درآمد و کاهش شکاف طبقاتی در جامعه گام برداشت.

واژه‌های کلیدی: تسهیلات قرض‌الحسنه، توزیع درآمد، دهک‌های درآمدی، مدل خودهمبستگی با وقفه های توزیعی

نویسندگان:

نادر مهرگان، مهدی خوش اخلاق

مجله اقتصاد و بانکداری اسلامی – سال پنجم، شماره ۱۶، پاییز ۱۳۹۵٫

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.  

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *