پیش‌بینی حوزه‌های خاص امیدواری دانشجویان در چارچوب سبک‌های دلبستگی آنان

چکیده:  

هدف این پژوهش پیش‌بینی حوزه‌های خاص امیدواری دانشجویان بر اساس سبک دلبستگی آنان است. طرح مطالعه از نوع همبستگی است. جامعۀ آماری پژوهش همه دانش‌آموزان ورودی جدید دانشگاه بوعلی سینا همدان در سال تحصیلی ۹۱ـ۱۳۹۰ بودند. نمونه شامل ۲۵۰ دانشجوی تازه وارد بود که با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند و پرسشنامه سبک‌های دلبستگی بزرگسالان (هازن و شیور، ۱۹۸۷) و مقیاس امیدواری حوزه‌های خاص بزرگسالان (سیمپسون، ۱۹۹۹) را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادله ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد که دلبستگی ایمن هر پنج حوزۀ خاص امیدواریِ روابط اجتماعی (۰/۰۱P، ۰/۸۳=β)، تحصیلات (۰/۰۱P، ۰/۷۹ =β)، زندگی خانوادگی (۰۱/۰P، ۰/۴۰ =β)، شغل (۰/۰۱P،۰/۵۱ =β)، و اوقات فراغت (۰/۰۱P، ۶۲/۰ =β) را به‌طور معنادار و مثبت پیش‌بینی کرد، اما دلبستگی اجتنابی هیچ یک از حوزه‌های امیدواری را به‌طور معنادار پیش‌بینی نمی‌کند. دلبستگی دوسوگرا نیز فقط حوزۀ امید در زندگی خانوادگی را به‌طور معنادار و منفی پیش‌بینی می‌کند (۰/۰۵P، ۰/۲۵- =β). بر طبق نتایج به‌دست آمده از پژوهش می‌‌توان ادعا کرد که در افزایش امیدواری به افراد به‌ویژه افرادی که برای روان‌درمانی مراجع می‌کنند، باید به نوع دلبستگی آنان توجه شود. چرا که افزایش امید در این افراد باید در حوزه‌های مشخصی از جنبه‌های مختلف زندگی صورت گیرد تا مسأله یا مشکلی را ایجاد نکند و همچنین بر تأثیر درمانی امید بیفزاید.

واژه‌های کلیدی: سبک‌های دلبستگی، حوزه‌های خاص امیدواری، دانشجویان.

نویسندگان:

احمد ولیخانی

 فرهاد خرمایی: استادیار دانشگاه شیراز

فصلنامه دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی  – سال هفدهم، شماره ۶۶، زمستان ۱۳۹۵٫

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.  

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *